مشخص شده که یک سطح صاف و بدون درز یک مولفه مکانیکی برای بهبود استحکام خستگی می‫باشد. پولیش‌کاری مکانیکی روشی زمان‌‌بر و چند مرحله‌ای برای رسیدن به کاهش زبری و درخشندگی می‌باشد. دقت در این روش پایین است و نمی‌توان از این روش برای یکنواختی و درخشندگی سطح در شکل‌های مختلف قطعات استفاده کرد. الکتروپولیش ‌فرآیندی الکتروشیمیایی می‌باشد که در نتیجه آن، سطحی با قابلیت پسیو شدن خوب با افزایش مقاومت به خوردگی، کاهش زبری و افزایش جلای سطح حاصل می‌شود. الکتروپولیش با ایجاد سطحی مقاوم در برابر خوردگی، جلوگیری از شکست هیدروژنی قطعه و ایجاد سطوح کاملا بهداشتی، توجه بسیاری از محققین را در سال‌های اخیر به خود جلب کرده است. به طور کلی، الکتروپولیش فلز در یک محدوده مشخصی از جریان، که در آن انحلال آندی تحت یک مکانیسم انتقال جرم کنترل می شود، صورت می پذیرد. صافی سطح و درخشندگی سطح توسط یک انحلال آندی در یک الکترولیت مناسب انجام می‫شود. گونه‫های شیمیایی حاکم بر انتقال جرم مکانیسم کنترل برای صیقل دادن سطح هستند و وابسته به الکترود فلزی و الکترولیت می‫باشند.

الکتروپولیش اولین بار توسط مدسن در سال ۱۹۲۵ انجام شد. هدف از الکتروپولیش، بالابردن کیفیت سطح آبکاری شده بود. سه سال بعد برنز و وارنر برای تمیز کردن سطح یک نمونه‌ی فولادی، از فرآیند الکتروپولیش استفاده کردند که در پایان فرآیند به سطحی تمیز و درخشان دست یافتند. توسعه و تکامل فرآیند الکتروپولیش  به ‌طور گسترده توسط ژاکوت در سال ۱۹۳۵ روی آلیاژ مس و فلزات دیگر صورت گرفت. هدف از آن تحقیق میزان براقی سطح الکتروپولیش در غلظت‌های مختلف الکترولیت بود. مورال و همکاران در سال ۱۹۹۷ آلیاژ A356 را در محلول الکترولیت اسید پرکلریک و اسید نیتریک  الکتروپولیش کردند، آن‌ها گزارش کردند که پوسته پسیو تشکیل شده بعد از فرآیند الکتروپولیش ضخامت بیشتری نسبت به حالت اولیه دارد.

بسیاری از پژوهش ها در ارتباط با الکتروپولیش فلزاتی مثل آهن، کبالت و آلیاژهای پایه نیکل در الکترولیت‌های شامل یکی از اسیدهای پرکلریک، اسید سولفوریک و اسید فسفریک صورت گرفته است. شیگو پیشنهاد کرد که محتوای ۴۰ درصد به بالای اسید پرکلریک در مخلوط اسیدی برای صیقل الکتروشیمیایی تیتانیوم مناسب می باشد. در بعضی از پژوهش‫های گذشته غلظت‫های بالاتر (۶۰-۸۰ درصد حجمی) از اسید پرکلریک در مخلوط اسیدی برای صافی سطح و درخشندگی فولاد گزارش شده است. جین و همکاران در پژوهشی اثر پارامترهای مختلف الکتروپولیش را بر زبری سطح و سرعت الکتروپولیش ورق Nb بررسی کردند. آن ها گزارش کردند، الکتروپولیش خواص سطحی بسیار مطلوبی در سطح فلز ایجاد می کند و می‌تواند روش مناسبی برای رفع حفره و عیوب سطحی در ورقه های Nb باشد. ایزونو و همکاران در پژوهشی در ارتباط با تاثیر شکل کاتد در الکتروپولیش انجام دادند و به این نتیجه رسیدند که شکل کاتد بر روی سرعت الکتروپولیش، یکنواختی و بهبود سطح موثر است. رفتار الکتروپولیش یک جزء فلزی می‫تواند به طور قابل توجهی با اضافه کردن مقدار کمی آب به الکترولیت تحت تاثیر قرار گیرد. آخرین یافته‌ها نشان می دهد حضور آب در محلول الکتروپولیش موجب ترکیب با کاتیون‫ها شده و به عنوان یک اکسیدان عمل می کند. اگر نفوذ مولکول های آب به آند عامل کنترل کننده سرعت باشد محدوده جریان الکتروپولیش باید با افزایش مقدار آب در محلول الکتروپولیش را افزایش یابد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *