تیتانیوم پلاتینایز

پلاتین عموما در سال‌های اخیر در صنایع الکتروشیمی کاربرد نسبتا فراوانی داشته است. اما کاربرد و آوازه آن به واسطه گران قیمت بودنش کاهش یافت است. در سال ۱۹۲۲ استیونس مقاله ای در مورد استفاده اقتصادی تر از پلاتین ارائه کرد که آبکاری روی تانتالم و تنگستن بعنوان فلزات پایه انجام شده بود. در آن زمان تیتانیم به صورت خالص و تجاری موجود نبود. در سال ۱۹۵۵ روزنبالت و کوهن کاربرد‌های نیوبیم و تانتالم پلاتینایز را که در حفاظت کاتدی کاربرد داشتند ارائه کردند. با این حال تا سال ۱۹۵۸ که استفاده از آندهای نوع پلاتینایز متداول نشده بود، تیتانیم آبکاری شده با پلاتین در مقاله ای توسط کوهن و دیگران بررسی گردید. در همان سال حفاظت کاتدی بصورت فراوان به عنوان یک کار تجارتی انجام گردید.

آندها به صورت کاربردی از تیتانیم کار شده بودند، که ممکن بود به شکل میله، ورقه، سیم، تیوب یا توری تولید شده، که تمام آن یا قسمتی از آن بوسیله فلزی با ضخامت کم به نام پلاتین پوشش داده می‌شوند.

معمولا با ضخامت پوشش ۱ تا ۵ میکرومتر بوده و جریان توسط الکترودها فقط از فصل مشترک میان قسمت‌های پلاتینایز عبور داده می شود و هر قسمتی از تیتانیم بدون پوشش باشد توسط فیلم اکسیدی که روی سطح آن به صورت الکتریکی ایجاد شده تحت حفاظت قرار میگیرد. تیتانیم پلاتینایز بصورت ماده‌ای با کاربرد وسیع در حفاظت کاتدی مورد استفاده قرار می‌گیرد. گرچه در سال‌های اخیر نیوبیم پلاتینایز خصوصا در آمریکای شمالی کاربرد فراوانی پیدا کرده است.

در الکترو کاتالیست‌هایی که واکنش آندی موجود توسط فلزات پایه تیتانیم، تانتالم و نیوبیم حمایت می‌شود، اساس این نوع از آند بعد از گذشت ۲۰ سال تغییری نخواهد داشت.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *